Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HİLLET: | Bir yere konup istirahat eden cemaat. Yorgunluk. Kırgınlık. Boşanmış kadının iddet müddetinin sona ermesi. |
| HİLLET: | (C.: Hillel - Hilâl) Samimi ve cân-ı gönülden olan dostluk. En güzel takdir edici ve samimi arkadaşlık. Kılınç gediği. Nakışlı deri. Ağızda bâki kalan dişler. Dişler arasında kalan yemek artığı. |
| İçerisinde 'HİLLET' geçenler | |
| İçerisinde 'HİLLET' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HİLLE : | İstasyon, durak. |
| HİLL : | Helâl. Yapılması günah olmayan. * Harem-i Kâbe ile mikat arası, hac zamanında Mekke-i Mükerreme dışında ihrama girilen yerin haricinde bulunan saha. |
| HİLA' : | (Hil'at. C.) Hükümdar veya vezirler tarafından bir kimseye mükâfat olarak giydirilen kaftanlar, hil'atlar. |
| HİBA : | Bahşiş. * Kadına kocasından kalan hisse. * Vergi. |