| Kelime | Anlam |
|---|
| HÎNA: | f. Şarkı söyleme. |
| HİNÂ-GER: | f. Şarkıcı, şarkı söyleyen. |
| HİNA': | Hayvanın kösneyip erkek istemesi. |
| HİNA: | Hurma salkımı.
Bir çeşit katran. |
| HÎNA Kİ: | Vakta ki, ne zaman ki. |
| HİNAS: | (Hünsâ. C.) Kendilerinde hem erkeklik, hem de kadınlık alâmetleri bulunan kimseler. |
| İçerisinde 'HİNA' geçenler |
|---|
| HİNÂ-GER: | f. Şarkıcı, şarkı söyleyen. |
| HİNA': | Hayvanın kösneyip erkek istemesi. |
| HÎNA Kİ: | Vakta ki, ne zaman ki. |
| HİNAS: | (Hünsâ. C.) Kendilerinde hem erkeklik, hem de kadınlık alâmetleri bulunan kimseler. |
| İNHİNA: | Eğilme, münhani olma, yay biçimine girme, kavislenme. |
| İNHİNAK: | Boğulma. * Bunalma, nefesi kesilme. |
| KÂHİNANE: | f. Kâhin gibi ve ona benzer şeklide haberler veren. Bir nevi zan ile gaibden haber verir gibi. |
| MÜTEKEHHİNÂNE: | f. Falcılıkla, kâhincesine. |
| TESHİNÂT: | (Teshin. C.) Isıtmalar, kızdırmalar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| HİNÂ-GER : | f. Şarkıcı, şarkı söyleyen. |
| HÎN : | An, zaman, vakit. Sıra. Çağ. * Kıyamet. |
| HİBA : | Bahşiş. * Kadına kocasından kalan hisse. * Vergi. |