Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HİRAM: | f. Salınarak eda ve naz ile yürüme. |
| HİRAM: | (Herem. C.) Piramitler, ehramlar. |
| HİRAMİS (HİRMİS): | İnsanın üstüne sıçrayıp hamle eden arslan ve kaplan eniği. |
| İçerisinde 'HİRAM' geçenler | |
| ATEŞ-HİRÂM: | f. Süratle yürüyen, hızlı yürüyen. |
| HİRAMİS (HİRMİS): | İnsanın üstüne sıçrayıp hamle eden arslan ve kaplan eniği. |
| SERV-İ HİRÂMÂN: | Nazlı sallanan selvi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HİRAMİS (HİRMİS) : | İnsanın üstüne sıçrayıp hamle eden arslan ve kaplan eniği. |
| HİRABE : | Şehir dışındaki yerlerde yapılan eşkiyalıklara katılma. Dağlarda yapılan haydutluklarda bulunma. |
| HİR : | Bir çeşit çiçek. |
| HİBA : | Bahşiş. * Kadına kocasından kalan hisse. * Vergi. |