Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HİRAN: | Yavuzluk etmek. Muti olmamak, itaat etmemek. |
| İçerisinde 'HİRAN' geçenler | |
| MAHİRANE: | f. Ustaca, ustalıkla, maharetle. |
| MÜFTEHİRÂNE: | f. İftihar ederek, karşılık beklemeden. * Elbette. Memnuniyetle. |
| MÜNTEHİRÂNE: | f. İntihar ederek, kendini öldürüyor gibi. |
| MÜTEFAHHİRÂNE: | f. Övünerek, tefahhur ederek, fahirlenerek. |
| MÜTEMESHİRÂNE: | f. Maskaralıkla. |
| MÜTESEHHİRÂNE: | f. Sabahlayarak, gece uyumayarak. |
| NAHİRAN: | Atın göğsünde olan iki damar. |
| SAHİRÂNE: | f. Büyülercesine olan. Büyüleyici gibi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HİRABE : | Şehir dışındaki yerlerde yapılan eşkiyalıklara katılma. Dağlarda yapılan haydutluklarda bulunma. |
| HİR : | Bir çeşit çiçek. |
| HİBA : | Bahşiş. * Kadına kocasından kalan hisse. * Vergi. |