Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HİYAN: | Zaman, devre. |
| HİYANET: | (Bak: Hıyânet) |
| İçerisinde 'HİYAN' geçenler | |
| AHİYANE: | f. Damak. * Tıb: Boğaz.* Beyin kemiği. |
| HİYANET: | (Bak: Hıyânet) |
| IDHİYAN: | Nurlu, ruşen, parlak. |
| LAHİYANE TA'ZİB: | f. Oyun olsun diye zahmet vermek. Oynarcasına azab vermek. |
| MAHİYAN: | (Mâh. C.) Aylar. * (Mâhî. C.) Balıklar, semekler. |
| MAHİYANE: | f. Ay hesabıyla verilen ücret. Aylık. |
| MÜNHİYAN: | (Münhi. C.) Haberciler. Haber getirenler. |
| MÜTEBAHİYANE: | f. Övünerek, fahirlenerek. |
| MÜTEDEHHİYANE: | f. Üstün zekâ ve anlayış sâhibi gibi harekette bulunana yaraşır yolda. |
| MÜTELAHİYANE: | f. Oyunla uğraşarak, oynayarak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HİYANET : | (Bak: Hıyânet) |
| HİYAB : | (Hiyâbet) Kabahat, suç, günah. * Kötü bir durumun başlangıcı. * Yokluk. |
| HİBA : | Bahşiş. * Kadına kocasından kalan hisse. * Vergi. |