Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HİZB-ÜŞ ŞEYTAN: | Şeytana ve nefislerine tâbi olanların grubu. Allah'ın kanun ve nizamına tâbi olmadan kafalarına güvenerek ve nefsanî arzularına uyarak gitmek isteyenler. Milleti, memleketi ve mukaddesatı yıkmağa çalışan ve ahlâksızlığa alıştıranların ve dinsizlerin topluluğu ve cereyanı. |
| İçerisinde 'HİZB-ÜŞ ŞEYTAN' geçenler | |
| İçerisinde 'HİZB-ÜŞ ŞEYTAN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HİZB-ÜL KUR'AN : | Kur'an Cemaatı. Kur'an'a ciddi ve samimi olarak bağlanıp, ona hizmet için mücahidane bir surette çalışan ve fenâlıklardan korunan müslümanların topluluğu ve cereyanı. * Kur'an'ın bir cüz'ünün dörtte biri. * Zikir ve dua için Kur'an'dan alınmış bir kısım âyetler. |
| HİZB : | Cemaat. * Takın, kısım, fırka. Parti. * Âlim ve sâlih bir zâtın re'yine tâbi olup onunla bir gaye uğrunda beraber çalışanlar. |
| HÎZ : | f. Atılan, kalkan, sıçrayan. |
| HİBA : | Bahşiş. * Kadına kocasından kalan hisse. * Vergi. |