Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HİZMET: | Birinin işini görme. Bir kimsenin hesabına veya menfaatına iş görme, bu suretle yapılan iş, vazife. Memuriyet. Bir insan, hayvan veya nebatın muhtaç olduğu işler ve takayyüdat. |
| HİZMET-İ ASKERİYE: | Askerlik hizmeti. Askerlik vazifesi. |
| HİZMET-İ İMANİYE: | İmana ait hizmet. İman ve Kur'an hakikatlarının mukni ve ilmi delillerle anlaşılmasına hizmet etmek; neşrinde, tebliğinde çalışmak. |
| HİZMETGÜZAR: | f. Komisyoncu. Şunun bunun işini görüveren. |
| HİZMETKÂR: | Hizmet yapan kimse. Hizmetçi. |
| İçerisinde 'HİZMET' geçenler | |
| HİZMET-İ ASKERİYE: | Askerlik hizmeti. Askerlik vazifesi. |
| HİZMET-İ İMANİYE: | İmana ait hizmet. İman ve Kur'an hakikatlarının mukni ve ilmi delillerle anlaşılmasına hizmet etmek; neşrinde, tebliğinde çalışmak. |
| HİZMETGÜZAR: | f. Komisyoncu. * Şunun bunun işini görüveren. |
| HİZMETKÂR: | Hizmet yapan kimse. Hizmetçi. |
| MAKAM-I HİZMET: | Hizmet makamı. İş görme yeri. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HİZMET-İ ASKERİYE : | Askerlik hizmeti. Askerlik vazifesi. |
| HÎZ : | f. Atılan, kalkan, sıçrayan. |
| HİBA : | Bahşiş. * Kadına kocasından kalan hisse. * Vergi. |