Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HAİB: | (Heybet. den) Kokan, Utanan. Utangaç. |
| HAİB: | Mahrum. Ümidsiz. Kederli. Me'yus. Bi-behre olan. |
| HAİBEN: | Muvaffakiyetsiz olarak. Mahrum olarak. |
| HAİBÎN: | (Hâib. C.) Zarar ve ziyâna uğrayanlar. Mahrum olanlar. Me'yus olanlar, üzülenler. |
| İçerisinde 'HAİB' geçenler | |
| HAİBEN: | Muvaffakiyetsiz olarak. Mahrum olarak. |
| HAİBÎN: | (Hâib. C.) Zarar ve ziyâna uğrayanlar. * Mahrum olanlar. * Me'yus olanlar, üzülenler. |
| SEHAİB: | (Sehâbe. C.) Bulutlar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HAİBEN : | Muvaffakiyetsiz olarak. Mahrum olarak. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |