Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HAİBÎN: | (Hâib. C.) Zarar ve ziyâna uğrayanlar. Mahrum olanlar. Me'yus olanlar, üzülenler. |
| İçerisinde 'HAİBÎN' geçenler | |
| İçerisinde 'HAİBÎN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HAİB : | (Heybet. den) Kokan, Utanan. Utangaç. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |