Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HAİR: | Hayrette kalmış, mütehayyir. Şaşırmış, taaccüb etmiş. |
| HAİR-İ BAİR: | Şaşkın, sapıtmış. Aklını kaybederek ne yapacağını bilemiyen. |
| İçerisinde 'HAİR' geçenler | |
| HAİR-İ BAİR: | Şaşkın, sapıtmış. * Aklını kaybederek ne yapacağını bilemiyen. |
| ZAHAİR: | (Zahire. C.) Zahireler. Yiyecek, hububat gibi şeyler. |
| ZEHAİR: | (Bak: Zahair) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HAİR-İ BAİR : | Şaşkın, sapıtmış. * Aklını kaybederek ne yapacağını bilemiyen. |
| HAİB : | (Heybet. den) Kokan, Utanan. Utangaç. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |