Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HAŞİB: | Yoğun, kalın. Tam düzelmemiş olan kılıç. Süslü, zinetli. |
| HAŞİBE: | Tabiat, mizaç, huy. |
| İçerisinde 'HAŞİB' geçenler | |
| HAŞİBE: | Tabiat, mizaç, huy. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HAŞİBE : | Tabiat, mizaç, huy. |
| HAŞİ : | Kuru, yâbis. |
| HAŞ : | f. Süprüntü, kırıntı, döküntü. * Kızgınlık, hiddet. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |