Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HAŞŞ: | Kat'etmek, kesmek. Toplamak, cem'etmek. Davara ot vermek. Ateş yakmak. |
| HAŞŞ: | Girmek, dühul etmek. |
| HAŞŞAB: | Ağaçtan anlayan. Ağaç satan. |
| HAŞŞAK: | Bir nehir ismi. |
| HAŞŞAŞ: | Esrar, eroin gibi uyuşturucu maddeler kullanan. Esrarcı, esrar içen. |
| HAŞŞ: | Kat'etmek, kesmek. Toplamak, cem'etmek. Davara ot vermek. Ateş yakmak. |
| HAŞŞAK: | Bir nehir ismi. |
| İçerisinde 'HAŞŞ' geçenler | |
| HAŞŞAB: | Ağaçtan anlayan. * Ağaç satan. |
| HAŞŞAK: | Bir nehir ismi. |
| HAŞŞAŞ: | Esrar, eroin gibi uyuşturucu maddeler kullanan. Esrarcı, esrar içen. |
| HAŞŞAK: | Bir nehir ismi. |
| MAHAŞŞE: | Kıç, dübür, makad. |
| MİHAŞŞ(E): | Ot biçtikleri âlet. Orak ve tırpan. * Ot koydukları kap. |
| MUHAŞŞA: | Hâşiye yazılmış. Tahşiye olunmuş. |
| MUHAŞŞEM: | Sarhoş, mest. |
| MUHAŞŞİ: | Hâşiye yazan. Hâşiyeliyen. |
| MUHAŞŞİ': | Kibirli bir kimsenin kibir ve gururunu kıran. |
| MUHAŞŞÎ: | (Haşyet. den) Korkutan, ürküten. |
| MUHAŞŞİD: | Tahşideden. Bir yere toplayan. |
| MUHAŞŞİM: | Keskinliği dolayısıyla sarhoş edici şey. |
| MUHAŞŞİN: | Öfkelendiren, kızdıran. Gücendiren. |
| MÜTEHAŞŞİ: | Korkan, irkilen. Hürmet ile korkup çekinen. |
| MÜTEHAŞŞİ': | (Huşu'. dan) Kendini alçak tutan, alçakgönüllü, mütevâzi. |
| MÜTEHAŞŞİB: | (Haşeb. den) Odunlaşan, odunlaşmış. |
| MÜTEHAŞŞİD(E): | (C.: Mütehaşşidîn) Yardım için koşuşup toplanan, biriken, yığılan. |
| MÜTEHAŞŞİDÎN: | (Mütehaşşid. C.) Birikenler, toplananlar. |
| MÜTEHAŞŞİN: | Sertlik gösteren, kabalaşan. |
| MUHAŞŞEM: | Sarhoş, mest. |
| MUHAŞŞÎ: | (Haşyet. den) Korkutan, ürküten. |
| MÜTEHAŞŞİDÎN: | (Mütehaşşid. C.) Birikenler, toplananlar. |
| TAHAŞŞİ: | (Haşyet. eden) Korkmak. Çekinmek. Ürpermek. |
| TAHAŞŞU': | (Huşu. dan) Mütevâzi olmak. Alçakgönüllülük gösterme. |
| TAHAŞŞÜD: | Birikme, yığılma. Toplanma. |
| TAHAŞŞÜN: | (Huşunet. den) Katılaşma, sertleşme. |
| TAHAŞŞÜN: | Kin tutmak. * Kokup yemek. |
| TAHAŞŞU': | (Huşu. dan) Mütevâzi olmak. Alçakgönüllülük gösterme. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HAŞŞAB : | Ağaçtan anlayan. * Ağaç satan. |
| HAŞ : | f. Süprüntü, kırıntı, döküntü. * Kızgınlık, hiddet. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |