Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HAŞEM: | Taraftarlar ve hizmetçiler. Düşmanlarına karşı koruyanlar. Aile. |
| HAŞEM: | Burun içinde olan bir illettir ve kokuyu değiştirir. Genzin tıkanıp burnun koku almaması. Etin kokması. |
| HAŞEME: | (C.: Haşem) Kol. Kollukçu. Hizmetkâr. |
| HAŞEM-NİŞİN: | f. Göçebe. |
| HAŞEME: | (C.: Haşem) Kol. Kollukçu. Hizmetkâr. |
| İçerisinde 'HAŞEM' geçenler | |
| HAŞEME: | (C.: Haşem) Kol. Kollukçu. Hizmetkâr. |
| HAŞEM-NİŞİN: | f. Göçebe. |
| HAŞEME: | (C.: Haşem) Kol. Kollukçu. Hizmetkâr. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HAŞEME : | (C.: Haşem) Kol. Kollukçu. Hizmetkâr. |
| HAŞEB : | Kereste imâlinde kullanılan kalın ve kuru ağaç. |
| HAŞ : | f. Süprüntü, kırıntı, döküntü. * Kızgınlık, hiddet. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |