Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HAŞMET: | (Hışmet) Kendisine tabi olanlardan dolayı, "haşem" den olan, büyüklük ve heybet. Tantana-i azamet. Hürmetten gelen çekinme. Hiddet, kızgınlık. Alçak gönüllülük. |
| HAŞMETLİ: | (Haşmetlü) Tar: Haşmet sâhibi mânâsına gelir ve ecnebi hükümdarlarına verilen bir ünvandır. |
| HAŞMETMEAB: | Haşmetli, haşmet sahibi mânâlarına gelir ve eskiden padişahlara karşı hürmet bildirmek için kullanılırdı. |
| İçerisinde 'HAŞMET' geçenler | |
| HAŞMETLİ: | (Haşmetlü) Tar: Haşmet sâhibi mânâsına gelir ve ecnebi hükümdarlarına verilen bir ünvandır. |
| HAŞMETMEAB: | Haşmetli, haşmet sahibi mânâlarına gelir ve eskiden padişahlara karşı hürmet bildirmek için kullanılırdı. |
| ZÎ-HAŞMET: | Haşmet sahibi, haşmetli. |
| ZÎ-HAŞMET: | Haşmet sahibi, haşmetli. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HAŞMETLİ : | (Haşmetlü) Tar: Haşmet sâhibi mânâsına gelir ve ecnebi hükümdarlarına verilen bir ünvandır. |
| HAŞM : | İncitmek. * Gadaplandırmak, hiddetlendirmek. |
| HAŞ : | f. Süprüntü, kırıntı, döküntü. * Kızgınlık, hiddet. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |