Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HAŞV: | (Haşiv) (C.: Ahşâ) Tıb: Vücudun içindeki uzuvlardan her birisi. Minder, yastık gibi şeylerin içini dolduran pamuk, kuru ot. Kırılması ihtimali olan eşyanın arasına konan yumuşak, ot gibi şey. Edb: İbarede lüzumsuz söz bulunması, aynı mânada iki kelimeyi yanyana söylemek: Ahd ü peymân, vakt ü zaman, ferid ü yektâ... gibi. |
| HAŞV-İ KABİH: | Edb: Söze çirkinlik veren kelime fazlalığı. |
| HAŞV-İ MELİH: | Söz arasında ikinci bir kelime veya cümle ile ikinci derecede bir mâna ifade etmek. |
| HAŞV-İ MÜFSİD: | Edb: İbarede yalnız kalabalık etmekle kalmayıp mânâyı da anlaşılmaz hale getiren söz. |
| HAŞV: | Hurmanın kötüsü. |
| HAŞVÎ: | Mânâsız sözler söyleyen, saçma sapan konuşan. Haşve benziyen. |
| HAŞVİYYAT: | Söz arasında, lüzumsuz, fazladan olan sözler. |
| İçerisinde 'HAŞV' geçenler | |
| HAŞV-İ KABİH: | Edb: Söze çirkinlik veren kelime fazlalığı. |
| HAŞV-İ MELİH: | Söz arasında ikinci bir kelime veya cümle ile ikinci derecede bir mâna ifade etmek. |
| HAŞV-İ MÜFSİD: | Edb: İbarede yalnız kalabalık etmekle kalmayıp mânâyı da anlaşılmaz hale getiren söz. |
| HAŞVÎ: | Mânâsız sözler söyleyen, saçma sapan konuşan. * Haşve benziyen. |
| HAŞVİYYAT: | Söz arasında, lüzumsuz, fazladan olan sözler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HAŞV-İ KABİH : | Edb: Söze çirkinlik veren kelime fazlalığı. |
| HAŞ : | f. Süprüntü, kırıntı, döküntü. * Kızgınlık, hiddet. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |