Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HABİL: | Sihirbaz, efsuncu, büyücü. Kement ile yakalanan canavar. |
| HABÎL: | Yiğit, bahadır, genç, delikanlı. Tuzak, ağ. |
| HABİL: | İlk insan Hz. Adem'in (A.S.) oğullarından birinin ismi. |
| HABİLE: | Gebe, hâmile, yüklü. |
| İçerisinde 'HABÎL' geçenler | |
| HABİLE: | Gebe, hâmile, yüklü. |
| MEHABİL: | (Mehbil. C.) Tıb: Rahim yolları. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HABİLE : | Gebe, hâmile, yüklü. |
| HABİ : | Sürünüp emekleyen ufak çocuk. |
| HAB' : | Gizli, saklı, hafi. * Gizlemek, örtmek, setretmek. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |