Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HABAİL-ÜŞ ŞEYTAN: | Şeytanın tuzakları. Kadınlar. |
| İçerisinde 'HABAİL-ÜŞ ŞEYTAN' geçenler | |
| İçerisinde 'HABAİL-ÜŞ ŞEYTAN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HABAİL-İ MEVT : | Ölümün sebepleri. |
| HABAİL : | (Hibale. C.) Ağ, tuzak, bağ, kement. |
| HABAİB : | (Habibe. C.) Habibeler, sevgili kadınlar. |
| HABAB : | (Habâbe) Son derece muhabbet. * Su üzerindeki hava kabarcığı. |
| HAB' : | Gizli, saklı, hafi. * Gizlemek, örtmek, setretmek. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |