Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HABIT: | Susturucu. Batıl kılan. İptal ettiren. Değersizleşen. |
| HABIT: | (Hübut. dan) Yukarıdan aşağıya inen. İnici. Düşen. Hübut eden. |
| HABÎT: | Fâsid, yaramaz, bozuk. |
| İçerisinde 'HABIT' geçenler | |
| TEDRİC-İ HÂBİT: | Edb: İfadenin alçalması. Bir şeyi tarif ederken vasıf bakımından yukarıdan başlayıp aşağıya inmek. Bunun aksini yapmağa da Tedric-i sâid denir. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HABİ : | Sürünüp emekleyen ufak çocuk. |
| HAB' : | Gizli, saklı, hafi. * Gizlemek, örtmek, setretmek. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |