Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
HABR: (C.: Ehbâr) Alim ve sâlih kimse. Bilgili. Ehl-i ilim.
Ferahlık.
Nimet, vüs'at.
Refah, sürur. (Bak: Hibr)
Tıb: Dişlerin beyazına ârız olan sarılık.
HABR-ÜL ÜMMET: Ümmetin âlimi, meşhur âlim.
HABR: (C: Hubur) Büyük tuluk.
HABRA': (C: Habâri-Haberât) Sedir ağacı biten düz yer. Yumuşak yer.
HABREKÎ: Kene böceği.
HABRENCE: Güzel yemek.
Yumuşak.
HABRÎR: Şey mânâsına gelir bir isim.
İçerisinde 'HABR' geçenler
HABR-ÜL ÜMMET: Ümmetin âlimi, meşhur âlim.
HABRA': (C: Habâri-Haberât) Sedir ağacı biten düz yer. Yumuşak yer.
HABREKÎ: Kene böceği.
HABRENCE: Güzel yemek. * Yumuşak.
HABRÎR: Şey mânâsına gelir bir isim.
HIBRE (HABRE): (C.: Hıber-Hıberât) Yemeni, alaca renkli bez.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
HABR-ÜL ÜMMET : Ümmetin âlimi, meşhur âlim.
HAB' : Gizli, saklı, hafi. * Gizlemek, örtmek, setretmek.
HA : Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...