Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HACİM: | Saldıran. Hücum eden. |
| HACİM: | (Bak: Hacm) |
| İçerisinde 'HACİM' geçenler | |
| MEHACİM: | (Mihcem. C.) Hacamat şişeleri. * Çekip emmeye yarayan âletler. |
| MUHACİM: | Hücum eden, saldıran. |
| MUHACİMÎN: | (Muhâcim. C.) Hücum edip saldıranlar, üşüşenler. |
| MÜTEHACİM: | Birbirine hücum eden, saldıran. |
| MÜTEHACİMÂNE: | f. Birbirine saldırır ve hücum eder şekilde. |
| MÜTEHACİMÎN: | (Mütehacim. C.) Birbirine hücum edenler, saldıranlar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HACÎ : | (Hicv. den) Hiciv yazan, hicveden, yeren. |
| HAC : | (Hâcet. C.) İhtiyaçlar. * Devedikenleri. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |