Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HACİRE: | (C.: Hâcirât) Terbiye sınırlarına sığmayan kötü söz ve hezeyan. (C.: Hevâcir) Günün en sıcak anları. |
| İçerisinde 'HACİRE' geçenler | |
| İçerisinde 'HACİRE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HACİR : | Hicret eden. Bir yerden bire yere göçen. * Sayıklıyan. |
| HACÎ : | (Hicv. den) Hiciv yazan, hicveden, yeren. |
| HAC : | (Hâcet. C.) İhtiyaçlar. * Devedikenleri. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |