Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HACA: | Haris olmak. Akıllı. |
| HACA': | (C.: Ahcâ) Akıl. Nahiye. |
| HACAC (HİCÂC): | Kaş kemiği. |
| HACACE: | (C.: Hıcc) Su üstünde olan yağmur kabarcığı. |
| HACALET: | Utanma. Utanç. |
| HACALET-ÂVER: | f. Utandırıcı. Utanç veren. |
| HACAMET: | (Hacamat) Tıb: Vücudun bir tarafından kan aldırmak. |
| HACAT: | (Hacet. C.) Hâcetler. İhtiyaçlar. |
| İçerisinde 'HACA' geçenler | |
| HACA': | (C.: Ahcâ) Akıl. * Nahiye. |
| HACAC (HİCÂC): | Kaş kemiği. |
| HACACE: | (C.: Hıcc) Su üstünde olan yağmur kabarcığı. |
| HACALET: | Utanma. Utanç. |
| HACALET-ÂVER: | f. Utandırıcı. Utanç veren. |
| HACAMET: | (Hacamat) Tıb: Vücudun bir tarafından kan aldırmak. |
| HACAT: | (Hacet. C.) Hâcetler. İhtiyaçlar. |
| KADÎ-ÜL HÂCÂT: | Bütün ihtiyaçları yerine getiren Hâkim. Allah (C.C.) |
| KAZİ-YÜL HÂCÂT: | Bütün ihtiyaçları yerine getiren Allah (C.C.) |
| MUHACAT: | (Hecv. den) Birbirini hicvetme. Karşılıklı olarak birbirlerini yerme. |
| MUHACAT: | Bilmece hususunda birbiriyle zekâ yarışına çıkma. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HACA' : | (C.: Ahcâ) Akıl. * Nahiye. |
| HAC : | (Hâcet. C.) İhtiyaçlar. * Devedikenleri. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |