Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HACLET-DİH: | f. Utanç verici, utandırıcı. |
| İçerisinde 'HACLET-DİH' geçenler | |
| İçerisinde 'HACLET-DİH' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HACLET-ÂVER : | f. Utanç verici, utandırıcı. |
| HACLET : | Şaşırma, acaibine gitme, taaccüb. * Utanma, arlanma. |
| HACLE : | (Haclegâh) f. Gelin odası. Gerdek odası. |
| HACL (HİCL) : | (C.: Ahcâl-Hucul) Köstek. * Bukağı. * Küçük deve yavruları. |
| HAC : | (Hâcet. C.) İhtiyaçlar. * Devedikenleri. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |