Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HADÎN: | (C.: Hudenâ) Sâdık dost, vefadar arkadaş. |
| HADÎN-İ KADÎM: | Eski dost. |
| HADİN: | Bir kuş cinsidir. (Hiç doymak bilmez, yediğini hemen hazmedip yine yemek ister, yüksek yerleri sever, değme yer üstüne konmaz, ağaç başlarına konup bütün yemişini yer, yemişleri kalmazsa başka yerlere gider.) |
| İçerisinde 'HADİN' geçenler | |
| HADÎN-İ KADÎM: | Eski dost. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HADÎN-İ KADÎM : | Eski dost. |
| HADÎ : | Birinci. * Mazluma yardım eden. * Deveyi şarkı söyleyerek süren. |
| HAD : | f. Çaylak kuşu.HAD' $ (Hıd') : Aldatmak. * Dühul etmek, girmek. * Kurumak. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |