Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HADIYD: | (Hazîz) Oturaklı, mütemekkin, yer. Dağ eteği. Zir. Alçak yer. Koz: Ayın veya başka bir seyyarenin mahreki üzerinde dünyaya en yakın bir mesafede bulunan nokta. Dünya ile diğer seyyarelerin güneşin merkezinden en uzak oldukları bir nokta. |
| İçerisinde 'HADIYD' geçenler | |
| İçerisinde 'HADIYD' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HÂDİY-ÜT TARİK : | Hidayet yoluna sevkeden, mürşid. Doğru yolda giden. |
| HADÎ : | Birinci. * Mazluma yardım eden. * Deveyi şarkı söyleyerek süren. |
| HAD : | f. Çaylak kuşu.HAD' $ (Hıd') : Aldatmak. * Dühul etmek, girmek. * Kurumak. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |