Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HAFİYE: | Saklı ve gizli şeyleri araştıran. Casus. Polis. |
| HAFİYE (HÂFİYYE): | (C.: Havâfi) İnsan bedeninde gizli olan can. Kuş kanadında ebâhirden sonra olan dört kısacık yeleklerin her birisi. Gizli, mestur. |
| HAFİYEN: | İkram ederek. Yalınayak olarak. |
| İçerisinde 'HAFİYE' geçenler | |
| HAFİYE (HÂFİYYE): | (C.: Havâfi) İnsan bedeninde gizli olan can. * Kuş kanadında ebâhirden sonra olan dört kısacık yeleklerin her birisi. * Gizli, mestur. |
| HAFİYEN: | İkram ederek. * Yalınayak olarak. |
| TERKİBAT-I NİSBET-İ HAFİYE: | Gizli düşünce ve tasavvurlardan meydana gelen terkibler. |
| ULUM-U HAFİYE: | Gizli ilimler. Ancak veraset-i Nübüvvet muhakkiklerince veya bir kısım hakikatların esrarına vakıf âlimlerce bilinen ilimler.(İlm-i Cifrin mühim bir düsturu ve ulum-u hafiyyenin mühim bir anahtarı ve bir kısım esrar-ı gaybiyye-i Kur'aniyyenin mühim bir miftahı tevafuktur. M.) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HAFİYE (HÂFİYYE) : | (C.: Havâfi) İnsan bedeninde gizli olan can. * Kuş kanadında ebâhirden sonra olan dört kısacık yeleklerin her birisi. * Gizli, mestur. |
| HAFİY : | Her şeyi arayıp bilmiş olan âlim. * Bir şeyi mübâlağa ile arayıp bilen kimse. |
| HAFİ : | Yalın ayak yürüyen veya koşan. * Çok ikram eden insan. İnsanı güler yüzle karşılayan. |
| HAFA : | Gizlilik. Gizli olmak. Saklılık. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |