Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HAFF: | Bir şeyin etrâfını dolanan. Bir nesnenin çevresini dolanan. |
| HAFF: | Tavaf etmek. Süslemek. Hizmet etmek. Kesmek. |
| HAFF: | Alaca renkli at. |
| HAFFAF: | Ayakkabı, terlik vb. gibi şeyler yapan ve satan. Kavaf. |
| HAFFANE: | (C.: Haffân) Deve kuşu yavrusu. Hizmet. Maiyyet. |
| HAFFAR: | Çukur kazan, kuyu kazan. |
| HAFFE: | (C.: Hıff) Çulhaların bez sardıkları ağaç. |
| İçerisinde 'HAFF' geçenler | |
| AHAFF: | Pek hafif, çok hafif. * Düşüncesiz. |
| EHAFF: | Çok hafif. |
| EHAFF-İ MÜCÂZÂT: | Cezâların en hafif olanı. |
| ESBAB-I MUHAFFİFE: | (Esbâb-ı mazeret) Yapılan bir cürmün ve kabahatın cezasını hafifletici sebebler. |
| HAFFAF: | Ayakkabı, terlik vb. gibi şeyler yapan ve satan. Kavaf. |
| HAFFANE: | (C.: Haffân) Deve kuşu yavrusu. * Hizmet. * Maiyyet. |
| HAFFAR: | Çukur kazan, kuyu kazan. |
| HAFFE: | (C.: Hıff) Çulhaların bez sardıkları ağaç. |
| MAHAFFE: | Mahfe. Deve veya katır üzerine konan ve içinde iki kişi oturabilecek yeri olan kapalı mahmil. |
| MİHAFFE: | Mahfe. Katır veya develerin sırtına konulan ve iki kişinin oturabileceği büyüklükte olan sepet. |
| MUHAFFEF: | Hafiflendirilmiş, hafif edilmiş olan. |
| MUHAFFİF: | (Hıffet. den) Hafifleten, hafifletici. |
| MÜTEHAFFIZ: | (C.: Mütehaffızîn) (Hıfz. dan) Korunup sakınan, tahaffuz eden. |
| MÜTEHAFFIZÎN: | (Mütehaffız. C.) Korunup sakınanlar, tahaffuz edenler. |
| MÜTEHAFFİF: | Ayağa mest veya çizme cinsinden bir şey giyen. * Hafifliyen, tahaffüf eden. |
| TAHAFFUZ: | Korumak, sakınmak. Kendini muhafaza etmek. * Barınmak. |
| TAHAFFUZÎ: | Korunma ile ilgili. |
| TAHAFFUZKÂR: | f. Korunan, sakınan. Kendisini muhafaza eden. |
| TAHAFFÜF: | (Hiffet. den) Hafiflemek. Hafif olmak. * Ayağa mest gibi bir şey giymek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HAFFAF : | Ayakkabı, terlik vb. gibi şeyler yapan ve satan. Kavaf. |
| HAFA : | Gizlilik. Gizli olmak. Saklılık. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |