Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HALİK: | Helâk olan. Mahv olan. Fenaya giden. Fâni. Zâil. |
| HALİK: | Tıraş edilmiş. |
| HALİKA: | (C.: Halayık) Tabiat, mahlukât. |
| HALİKE: | Çok hırslı, haris olan nefis. |
| HALİKÎ: | Demirci. |
| İçerisinde 'HALİK' geçenler | |
| HALİKA: | (C.: Halayık) Tabiat, mahlukât. |
| HALİKE: | Çok hırslı, haris olan nefis. |
| HALİKÎ: | Demirci. |
| MEHALİK: | (Mehleke. C.) Tehlikeler. Tehlikeli işler. Korkulan yerler. |
| MÜTEHÂLİK: | (Helâk. dan) Tehâlük eden, kendini tehlikeye atacak kadar acele eden. |
| MÜTEHÂLİKÂNE: | f. Acelecilikle, çabuklukla. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HALİKA : | (C.: Halayık) Tabiat, mahlukât. |
| HALİ : | Tenhâ. Boş. Sahipsiz. Issız. İçinde bir şey olmama. |
| HÂL : | Durum, vaziyet. Görünüş. Tavır. Suret. Keyfiyet. * Cezbe. * Dert, keder, elem. * Mecâl. Kuvvet. * Gr: Fâili, mef'ulü veya her ikisinin durumunu bildiren sözdür. Halin sâhibine zi-l hâl denir.Meselâ : $ Reeytuhu mâşiyen: (Onu yürürken gördüm) cümlesinde Mâşiyen (yürürken) kelimesi, cümledeki mef'ulün hâlini bildirir. şimdiki zamanda olan fiilin durumuna da hâl denir. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |