| Kelime | Anlam |
|---|
| HALİL (HALİLE): | Zevc, koca. Nikâhlı karı. Zevce. |
| HALİL: | Samimi dost. Sâdık dost.
Nahif ve fakir kimse. (L.R.) |
| HALİL-ÜR RAHMAN: | Allah'tan başkasından hiçbir zaman yardım dilemeyip, O'nun dostluğunu ihtiyar eden Hz. İbrahim'in (A.S.) lâkabıdır. |
| HALİLİYYE: | Samimi dostluk ve kardeşlik. |
| HALİLULLAH: | Allah'ın dostu, Hz. İbrahim (A.S.). |
| İçerisinde 'HALİL' geçenler |
|---|
| HALİL (HALİLE): | Zevc, koca. Nikâhlı karı. Zevce. |
| HALİL-ÜR RAHMAN: | Allah'tan başkasından hiçbir zaman yardım dilemeyip, O'nun dostluğunu ihtiyar eden Hz. İbrahim'in (A.S.) lâkabıdır. |
| HALİLİYYE: | Samimi dostluk ve kardeşlik. |
| HALİLULLAH: | Allah'ın dostu, Hz. İbrahim (A.S.). |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| HALİL (HALİLE) : | Zevc, koca. Nikâhlı karı. Zevce. |
| HALİ : | Tenhâ. Boş. Sahipsiz. Issız. İçinde bir şey olmama. |
| HÂL : | Durum, vaziyet. Görünüş. Tavır. Suret. Keyfiyet. * Cezbe. * Dert, keder, elem. * Mecâl. Kuvvet. * Gr: Fâili, mef'ulü veya her ikisinin durumunu bildiren sözdür. Halin sâhibine zi-l hâl denir.Meselâ : $ Reeytuhu mâşiyen: (Onu yürürken gördüm) cümlesinde Mâşiyen (yürürken) kelimesi, cümledeki mef'ulün hâlini bildirir. şimdiki zamanda olan fiilin durumuna da hâl denir. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |