Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HALİYE: | (C.: Havâlî) Kendini süsleyen kadın. |
| HALİYEN: | Şimdiki hâlde, şimdiki zamanda. |
| HALİYEN: | (Hâli. den) Boş olarak, boş olduğu hâlde. |
| İçerisinde 'HALİYE' geçenler | |
| ARÂZİ-İ HÂLİYE: | Boş, sahipsiz bırakılmış topraklar. |
| HALİYEN: | Şimdiki hâlde, şimdiki zamanda. |
| HALİYEN: | (Hâli. den) Boş olarak, boş olduğu hâlde. |
| SAHİFE-İ HÂLİYE: | Boş sahife. |
| VAV-I HÂLİYE: | Haller cümle olabilir. Eğer isim cümlesi olursa, başında bir "vav" bulunur. Ona Vav-ı hâliye denir. Bu vav, hâl'i zi-l-hâle bağlar. (Reeytuhu ve biyedihi kitâbün: Elinde bir kitap olduğu halde onu gördüm) cümlesindeki gibi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HALİYEN : | Şimdiki hâlde, şimdiki zamanda. |
| HALİ : | Tenhâ. Boş. Sahipsiz. Issız. İçinde bir şey olmama. |
| HÂL : | Durum, vaziyet. Görünüş. Tavır. Suret. Keyfiyet. * Cezbe. * Dert, keder, elem. * Mecâl. Kuvvet. * Gr: Fâili, mef'ulü veya her ikisinin durumunu bildiren sözdür. Halin sâhibine zi-l hâl denir.Meselâ : $ Reeytuhu mâşiyen: (Onu yürürken gördüm) cümlesinde Mâşiyen (yürürken) kelimesi, cümledeki mef'ulün hâlini bildirir. şimdiki zamanda olan fiilin durumuna da hâl denir. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |