Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HALAK: | Nasib, hisse. |
| HALAK: | Eskimiş ve yıpranmış bez. Paçavra. |
| HALAK: | (Halka. C.) Halkalar. |
| HALAKA: | (Hâlik. C.) Berberler. |
| HALAKAT: | Halkalar. |
| HALAKAT: | Halukluk, güzel ahlâklılık, iyi huyluluk. Düzlük, dümdüzlük. |
| HALAKÎ: | Paçavracı. |
| HALAKİM: | (Hulkum. C.) İnsan ve hayvanlarda boğazlar. |
| İçerisinde 'HALAK' geçenler | |
| HALAKA: | (Hâlik. C.) Berberler. |
| HALAKAT: | Halkalar. |
| HALAKAT: | Halukluk, güzel ahlâklılık, iyi huyluluk. * Düzlük, dümdüzlük. |
| HALAKÎ: | Paçavracı. |
| HALAKİM: | (Hulkum. C.) İnsan ve hayvanlarda boğazlar. |
| MA-HALAKALLAH: | Allah'ın (C.C.) yarattığı ve halkettiği her şey. * Kalabalık, izdiham. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HALAKA : | (Hâlik. C.) Berberler. |
| HALÂ : | (Harf-i cerrdir) İstisnaya delâlet eder. |
| HÂL : | Durum, vaziyet. Görünüş. Tavır. Suret. Keyfiyet. * Cezbe. * Dert, keder, elem. * Mecâl. Kuvvet. * Gr: Fâili, mef'ulü veya her ikisinin durumunu bildiren sözdür. Halin sâhibine zi-l hâl denir.Meselâ : $ Reeytuhu mâşiyen: (Onu yürürken gördüm) cümlesinde Mâşiyen (yürürken) kelimesi, cümledeki mef'ulün hâlini bildirir. şimdiki zamanda olan fiilin durumuna da hâl denir. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |