Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HALKA: | Ortası boş yuvarlak şekil. Dâire şeklinde olan şey. |
| HALKA-İ ÂB-GÛN: | Gökyüzü, semâ. |
| HALKA-İ DÜRR: | İnci dizisi. |
| HALKA-İ ZİKİR: | Tasavvufta, zikir esnasında daire şeklinde oturmak. |
| HALKABEGUŞ: | f. Kulağı küpeli, kulağı halkalı. Mc: Köle, esir. |
| HALKABEND: | f. Toplanıp yuvarlak meydana gelecek şekilde oturma. |
| HALKAN: | Yaradılışça, hilkatça. |
| HALKAVÎ: | Halka şeklinde. |
| HALKAZEN: | f. Kapı çalan, kapı halkasını vuran. |
| İçerisinde 'HALKA' geçenler | |
| BENDE-İ HALKA-BEGÛŞ: | Kulağı halkalı olan köle, esir. * Mc: İtaatli, muti'. |
| GUDRUF-U HALKAVÎ: | Tıb: Kıkırdak halka. |
| HALKA-İ ÂB-GÛN: | Gökyüzü, semâ. |
| HALKA-İ DÜRR: | İnci dizisi. |
| HALKA-İ ZİKİR: | Tasavvufta, zikir esnasında daire şeklinde oturmak. |
| HALKABEGUŞ: | f. Kulağı küpeli, kulağı halkalı. * Mc: Köle, esir. |
| HALKABEND: | f. Toplanıp yuvarlak meydana gelecek şekilde oturma. |
| HALKAN: | Yaradılışça, hilkatça. |
| HALKAVÎ: | Halka şeklinde. |
| HALKAZEN: | f. Kapı çalan, kapı halkasını vuran. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HALKA-İ ÂB-GÛN : | Gökyüzü, semâ. |
| HALK : | Boğaz. * Tıraş etmek. |
| HÂL : | Durum, vaziyet. Görünüş. Tavır. Suret. Keyfiyet. * Cezbe. * Dert, keder, elem. * Mecâl. Kuvvet. * Gr: Fâili, mef'ulü veya her ikisinin durumunu bildiren sözdür. Halin sâhibine zi-l hâl denir.Meselâ : $ Reeytuhu mâşiyen: (Onu yürürken gördüm) cümlesinde Mâşiyen (yürürken) kelimesi, cümledeki mef'ulün hâlini bildirir. şimdiki zamanda olan fiilin durumuna da hâl denir. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |