Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HALVET: | Yalnızlık. Tek başına kalmak. Tenhaya çekilme. Gizlilik. |
| HALVET-İ FÂSİDE: | Karı-kocanın aralarında şer'î mâni olmasına rağmen birleşmeleri. |
| HALVET-İ SAHİHA: | Karı-kocanın aralarında şer'î mâni bulunmaması halinde birleşmeleri. |
| HALVETGÂH: | f. Tek başına oturup ibadetle vakit geçirilen yer. Halvet yeri. Gizli olarak görüşülecek yer. |
| HALVETGÜZİDE: | (Halvetgüzin) f. Halveti, tenha bir yeri seçmiş olan kimse. |
| HALVETHANE: | f. Gizli ibadet yeri. Gizli konuşup görüşmeye mahsus yer. |
| HALVETÎ: | Halvete müteallik, halvetle alakalı. İbadet ve zikirlerini tenhada yapan bir tarikat adı. Halvetiye Tarikatından olan kimse. |
| HALVETNİŞİN: | Yalnız başına bir yere çekilip ibadetle meşgul olanlar. |
| İçerisinde 'HALVET' geçenler | |
| HALVET-İ FÂSİDE: | Karı-kocanın aralarında şer'î mâni olmasına rağmen birleşmeleri. |
| HALVET-İ SAHİHA: | Karı-kocanın aralarında şer'î mâni bulunmaması halinde birleşmeleri. |
| HALVETGÂH: | f. Tek başına oturup ibadetle vakit geçirilen yer. * Halvet yeri. Gizli olarak görüşülecek yer. |
| HALVETGÜZİDE: | (Halvetgüzin) f. Halveti, tenha bir yeri seçmiş olan kimse. |
| HALVETHANE: | f. Gizli ibadet yeri. * Gizli konuşup görüşmeye mahsus yer. |
| HALVETÎ: | Halvete müteallik, halvetle alakalı. * İbadet ve zikirlerini tenhada yapan bir tarikat adı. * Halvetiye Tarikatından olan kimse. |
| HALVETNİŞİN: | Yalnız başına bir yere çekilip ibadetle meşgul olanlar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HALVET-İ FÂSİDE : | Karı-kocanın aralarında şer'î mâni olmasına rağmen birleşmeleri. |
| HÂL : | Durum, vaziyet. Görünüş. Tavır. Suret. Keyfiyet. * Cezbe. * Dert, keder, elem. * Mecâl. Kuvvet. * Gr: Fâili, mef'ulü veya her ikisinin durumunu bildiren sözdür. Halin sâhibine zi-l hâl denir.Meselâ : $ Reeytuhu mâşiyen: (Onu yürürken gördüm) cümlesinde Mâşiyen (yürürken) kelimesi, cümledeki mef'ulün hâlini bildirir. şimdiki zamanda olan fiilin durumuna da hâl denir. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |