Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HAMÎR: | (Hımâr. C.) Eşekler. Hımarlar. |
| HAMÎR(E): | Eyer yapmada kullanılan tüysüz beyaz deri. |
| HAMÎR: | Hamur. |
| HAMÎR-İ MÂYE: | Mayanın hamuru. |
| HAMÎRE: | Hamur içine katılan maya. |
| HAMÎR-GÂR: | f. Hamurcu, hamur yoğurucu. |
| İçerisinde 'HAMÎR' geçenler | |
| AHAMİRE: | Acem milletinden bir tâife. |
| HAMÎR(E): | Eyer yapmada kullanılan tüysüz beyaz deri. |
| HAMÎR-İ MÂYE: | Mayanın hamuru. |
| HAMÎRE: | Hamur içine katılan maya. |
| HAMÎR-GÂR: | f. Hamurcu, hamur yoğurucu. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HAMÎR(E) : | Eyer yapmada kullanılan tüysüz beyaz deri. |
| HAMÎ : | f. Gevşeklik, hamlık. |
| HAM : | f. Olmamış, pişmemiş, çiğ. * Nâfile, beyhude, boşuboşuna. * İşlenmemiş, üzerinde çalışılmamış. * Acemi kimse, tecrübesiz. Terbiye görmemiş kişi. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |