Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HÂMİL: | (Hâmile) Yüklü yüklenmiş. Gebe. Taşıyan, götüren. Hâiz. Mâlik, sahib. Uhdesinde bir poliçe bulunan. |
| HÂMİL-İ VAHY: | Vahyi Peygamberimize (A.S.M.) getiren Cebrail (A.S.) |
| HAMİL: | Kötü tanınmış olan kimse. |
| HAMÎL: | Kefil. Başka yerden getirilen oğlan. |
| HAMÎLE: | Sıklığından dolayı birbirine girmiş olan ağaçlar. Ağaç ve ot bitmiş kumlu yer. Döşek çarşafı. |
| HAMİLEN: | Hâmil olarak. Taşıyarak, götürerek. Hâmil olduğu halde. |
| İçerisinde 'HAMİL' geçenler | |
| HÂMİL-İ VAHY: | Vahyi Peygamberimize (A.S.M.) getiren Cebrail (A.S.) |
| HAMÎLE: | Sıklığından dolayı birbirine girmiş olan ağaçlar. * Ağaç ve ot bitmiş kumlu yer. * Döşek çarşafı. |
| HAMİLEN: | Hâmil olarak. Taşıyarak, götürerek. * Hâmil olduğu halde. |
| MAHAMİL: | Deve üzerine konan oturulacak sepetler. Mahmiller. * Kılınç bağ askıları. * İhtimâller. |
| MEHAMİL: | Mahmiller. * İhtimaller. (Bak: Mahmil) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HÂMİL-İ VAHY : | Vahyi Peygamberimize (A.S.M.) getiren Cebrail (A.S.) |
| HAMÎ : | f. Gevşeklik, hamlık. |
| HAM : | f. Olmamış, pişmemiş, çiğ. * Nâfile, beyhude, boşuboşuna. * İşlenmemiş, üzerinde çalışılmamış. * Acemi kimse, tecrübesiz. Terbiye görmemiş kişi. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |