Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HAMŞ: | Baldırı ince olan. |
| HAMŞ: | Kaşımak. Tırmalamak. |
| HAMŞEK: | Mestin üstüne vurulan parça. |
| HAMŞÜDE: | f. Bükülmüş, eğrilmiş. |
| HAMŞEK: | Mestin üstüne vurulan parça. |
| İçerisinde 'HAMŞ' geçenler | |
| HAMŞEK: | Mestin üstüne vurulan parça. |
| HAMŞÜDE: | f. Bükülmüş, eğrilmiş. |
| HAMŞEK: | Mestin üstüne vurulan parça. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HAMŞEK : | Mestin üstüne vurulan parça. |
| HAM : | f. Olmamış, pişmemiş, çiğ. * Nâfile, beyhude, boşuboşuna. * İşlenmemiş, üzerinde çalışılmamış. * Acemi kimse, tecrübesiz. Terbiye görmemiş kişi. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |