Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HAMAİD: | (Hamîde. C.) Bir kimsenin medhedilmeğe lâyık olan işleri. |
| İçerisinde 'HAMAİD' geçenler | |
| İçerisinde 'HAMAİD' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HAMAİL : | (Himâle. C.) Tılsım, muska. * Kılıç kayışı, kılıcı bele bağlamaya yarayan kayış. |
| HAMA : | Hıfzetmek, korumak. * Kovmak, defetmek. |
| HAM : | f. Olmamış, pişmemiş, çiğ. * Nâfile, beyhude, boşuboşuna. * İşlenmemiş, üzerinde çalışılmamış. * Acemi kimse, tecrübesiz. Terbiye görmemiş kişi. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |