Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HAMEL: | Kuzu. Ast: Burçlardan birinin adıdır. Bu burcu teşkil eden yıldızlar kuzuya benzediği için arapça kuzu demek olan hamel denilmiştir. Güneş bu burca 21 Mart'ta girer ve gece ile gündüz bir olur. |
| HAMELAT: | (Hamle. C.) Saldırışlar, saldırmalar. Atılmalar, atılışlar. |
| HAMELE: | Taşıyanlar, yüklenenler, kaldıranlar. |
| HAMELE-İ ARŞ: | İsrâfil, Cebrâil, Mikâil, Azrâil (A.S.)lar. |
| HAMELE-İ HÜCCET: | Günah ve sevabları yazan melekler. |
| HAMELE-İ KUR'AN: | Hâfızlar. Kur'anı ezbere okuyup ilmi ile amel eden mes'ud kimseler. |
| HAMELE-İ MÜMTESİL: | Aldığı emri imtisal edip yüklenen, mes'uliyeti üzerine alan. |
| İçerisinde 'HAMEL' geçenler | |
| HAMELAT: | (Hamle. C.) Saldırışlar, saldırmalar. * Atılmalar, atılışlar. |
| HAMELE: | Taşıyanlar, yüklenenler, kaldıranlar. |
| HAMELE-İ ARŞ: | İsrâfil, Cebrâil, Mikâil, Azrâil (A.S.)lar. |
| HAMELE-İ HÜCCET: | Günah ve sevabları yazan melekler. |
| HAMELE-İ KUR'AN: | Hâfızlar. Kur'anı ezbere okuyup ilmi ile amel eden mes'ud kimseler. |
| HAMELE-İ MÜMTESİL: | Aldığı emri imtisal edip yüklenen, mes'uliyeti üzerine alan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HAMELAT : | (Hamle. C.) Saldırışlar, saldırmalar. * Atılmalar, atılışlar. |
| HAME : | Kafatası, başın üst kısmı. |
| HAM : | f. Olmamış, pişmemiş, çiğ. * Nâfile, beyhude, boşuboşuna. * İşlenmemiş, üzerinde çalışılmamış. * Acemi kimse, tecrübesiz. Terbiye görmemiş kişi. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |