Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HAMMAM: | Banyo, hamam. |
| HAMMAMÎ: | Hamam idare eden adam veya kadın. Hamamcı. |
| HAMMAMİYYE: | Edb: Divan Edebiyatında giriş kısmı hamam eğlencesi tasvirine tahsis olunan kaside. |
| İçerisinde 'HAMMAM' geçenler | |
| HAMMAMÎ: | Hamam idare eden adam veya kadın. Hamamcı. |
| HAMMAMİYYE: | Edb: Divan Edebiyatında giriş kısmı hamam eğlencesi tasvirine tahsis olunan kaside. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HAMMAMÎ : | Hamam idare eden adam veya kadın. Hamamcı. |
| HAMMADUN : | Çok hamdedenler. Çok çok şükür ve duâ edenler. |
| HAMM : | Çok sıcaklık, şiddetli hararet. |
| HAM : | f. Olmamış, pişmemiş, çiğ. * Nâfile, beyhude, boşuboşuna. * İşlenmemiş, üzerinde çalışılmamış. * Acemi kimse, tecrübesiz. Terbiye görmemiş kişi. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |