Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HAMUŞANE: | f. Sessizce, ses çıkarmadan. Sessizliği andırır bir şekilde. |
| İçerisinde 'HAMUŞANE' geçenler | |
| İçerisinde 'HAMUŞANE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HAMUŞAN : | Mevlevi tâbirlerindendir. Konya'da Mevlâna'nın türbesi haricinde ve kıble cihetindeki büyük kabristana verilen isimdir. * Sessizler, susmuş olanlar, uykuda olanlar. |
| HAMUŞ : | f. Susmuş. Sessiz. Sâkit. |
| HAMUL : | (Haml. den) Sabırlı, metanetli, tahammüllü, dayanıklı kimse. |
| HAM : | f. Olmamış, pişmemiş, çiğ. * Nâfile, beyhude, boşuboşuna. * İşlenmemiş, üzerinde çalışılmamış. * Acemi kimse, tecrübesiz. Terbiye görmemiş kişi. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |