Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HAMUL: | (Haml. den) Sabırlı, metanetli, tahammüllü, dayanıklı kimse. |
| HAMULANE: | f. Tahammüllü kimseye yakışır şekilde. |
| HAMULE: | f. Yük. Yük taşıyan nakil vasıtalarının yükü. |
| HAMULÎ: | Tahammüllülük, sabırlılık, dayanıklılık. |
| İçerisinde 'HAMUL' geçenler | |
| HAMULANE: | f. Tahammüllü kimseye yakışır şekilde. |
| HAMULE: | f. Yük. Yük taşıyan nakil vasıtalarının yükü. |
| HAMULÎ: | Tahammüllülük, sabırlılık, dayanıklılık. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HAMULANE : | f. Tahammüllü kimseye yakışır şekilde. |
| HAM : | f. Olmamış, pişmemiş, çiğ. * Nâfile, beyhude, boşuboşuna. * İşlenmemiş, üzerinde çalışılmamış. * Acemi kimse, tecrübesiz. Terbiye görmemiş kişi. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |