Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HANİF: | İslâmiyetten evvel Allah'ın birliğine inanan ve Hz. İbrahim'in (A.S.) dininden olanların vasfı. İslâmiyete kuvvetle bağlı olan ve ilmiyle âmil olan kimse. Eğri. Eski kötü hallerinden vazgeçip hakka ve doğruluğa yönelen. |
| HANİF: | Gururlu, mağrur, kibirli. Dargın, küskün. |
| HANİFE: | Bir kabile ismi. |
| HANİFEN MÜSLİMEN: | Müslim ve hanif olarak. |
| İçerisinde 'HANİF' geçenler | |
| EBU HANİFE: | (Bak: İmam-ı A'zam) |
| HANİFE: | Bir kabile ismi. |
| HANİFEN MÜSLİMEN: | Müslim ve hanif olarak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HANİFE : | Bir kabile ismi. |
| HANİ' : | Karısını boşamış koca veya kocasından boşanmış kadın. |
| HANÇER-İ HALİDE : | Saplanmış hançer. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |