Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HANÎS: | Yeminini bozan, ahdinde durmayan. Rücu' eden. Te'hir eyleyen. |
| HANİS: | Sinen, dönen. (Bak: Hannas) |
| HANİS: | Ettiği yemini yerine getirmeyen. Yeminini bozan. |
| HANİS: | İki kat olmuş kimse.HANÎS : $ Zayıflık, gevşeklik. |
| HANÎS: | Kebap olmuş nesne. |
| İçerisinde 'HANİS' geçenler | |
| RAYİHANİSAR: | f. Koku saçan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HANİ' : | Karısını boşamış koca veya kocasından boşanmış kadın. |
| HANÇER-İ HALİDE : | Saplanmış hançer. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |