Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HANİYE: | Şarap. Erkeği öldükten sonra evlenmeyip, çocuğuna bakan kadın. |
| İçerisinde 'HANİYE' geçenler | |
| ANCEHANİYE: | Kibir, azamet. |
| CİHET-İ RÜCHANİYET: | Üstünlük ciheti. |
| LAHLAHANİYE: | Pelteklik, kekemelik. |
| MÜNHANİYE: | Eğilmiş, eğri ve çarpık olan. Bükülmüş. * Geo: Eğri çizgi. Hatt-ı münhani. |
| REVHANİYET: | Gönül açıcılık, güzel görünüşlülük. |
| RÜCHANİYET: | Üstün oluş, rüçhanlık, daha mühim olma hali. |
| SÜBHANÎ (SÜBHANİYE): | Allah (C.C.) ile alâkalı. İlâhî. Allah'a mahsus, Onun eserlerine âit ve müteallik. Allah'ın Sübhan sıfatına âid. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HANİ' : | Karısını boşamış koca veya kocasından boşanmış kadın. |
| HANÇER-İ HALİDE : | Saplanmış hançer. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |