Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HANDEKÂR: | f. Gülen, tebessüm eden, gülücü. |
| İçerisinde 'HANDEKÂR' geçenler | |
| İçerisinde 'HANDEKÂR' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HANDEK : | Kale ve tarla gibi yerlerin etrafına kazılan geniş ve derin çukur. Hendek. |
| HANDE : | f. Gülme, gülüş. |
| HANDA HAND : | f. Devamlı gülme, sürekli olarak gülme. * Devamlı gülen, sürekli gülen. |
| HANÇER-İ HALİDE : | Saplanmış hançer. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |