Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HANEN: | şevk. Nefsin cima arzusu. |
| HÂNENDE: | f. Okuyan, şarkı söyleyen. |
| HÂNENDE-GÂN: | f. (Hânende. C.) Hânendeler, şarkı söyleyenler, şarkıcılar. |
| HÂNENDE-GÎ: | f. Şarkıcılık, hânendelik. |
| İçerisinde 'HANEN' geçenler | |
| HÂNENDE: | f. Okuyan, şarkı söyleyen. |
| HÂNENDE-GÂN: | f. (Hânende. C.) Hânendeler, şarkı söyleyenler, şarkıcılar. |
| HÂNENDE-GÎ: | f. Şarkıcılık, hânendelik. |
| MEHANEN: | Küçümsenerek, hafifsenerek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HÂNENDE : | f. Okuyan, şarkı söyleyen. |
| HANE : | f. Ev, mesken, beyt. * Mat: Basamak, bölüm, göz. * Bazı kelimelerle birleştirilip mürekkep isim yapılan bir "ek" tir. "Hasta-hane, ecza-hane, yazı-hane, kıraat-hane" gibi. |
| HANÇER-İ HALİDE : | Saplanmış hançer. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |