Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HANN: | Yalvarmak. İnlemek. Esirgemek. |
| HANNAK: | Boğan, boğucu. |
| HANNAN: | Rahmetlerin en lâtif cilvesini gösteren, Rahman ve Rahîm olan ve çok merhametli olan Allah (C.C.) |
| HANNAS: | (El-Hannâs) (Hunus. dan) Geri çekilerek veya büzülerek, sinerek fırsat bulunca vesvese vermek için dönüp gelen. Sinsi şeytan. Besmeleyi işitince kaçan, gaflete dalınca musallat olan şeytan. (Bak: Hunnes) |
| HANNASÎ: | Şeytanla alâkalı. |
| İçerisinde 'HANN' geçenler | |
| AHANN: | Sözü burun içinden söyleyen. Burnundan konuşan. |
| EHANN: | Genzinden konuşan kimse, hımhım. |
| ENGÜŞT-İ MUHANNÂ: | Kınalı parmak. |
| HANNAK: | Boğan, boğucu. |
| HANNAN: | Rahmetlerin en lâtif cilvesini gösteren, Rahman ve Rahîm olan ve çok merhametli olan Allah (C.C.) |
| HANNAS: | (El-Hannâs) (Hunus. dan) Geri çekilerek veya büzülerek, sinerek fırsat bulunca vesvese vermek için dönüp gelen. Sinsi şeytan. Besmeleyi işitince kaçan, gaflete dalınca musallat olan şeytan. (Bak: Hunnes) |
| HANNASÎ: | Şeytanla alâkalı. |
| MEHANNE: | Burun. |
| MUHANNA: | Çarpık, bükük, eğri. * Kınalanmış. |
| MUHANNES: | Kadınlaşmış erkek. Alçak tabiatlı. * Korkak. Nâmerd. Kalleş. |
| MUHANNET: | Mumyalanmış, tahnit edilmiş. |
| MUHANNİT: | Mumyalayan, tahnit eden. |
| MÜTEHANNİ: | Eğrilen. |
| MÜTEHANNİN: | Özleyen, göreceği gelen. |
| TAHANNİ: | (Hany. dan) Eğilmek, eğrilmek. * Kınaya boyamak. |
| TAHANNÜF: | Hanefi mezhebinden olma. Hanefî Mezhebine girme. |
| TAHANNÜK: | Tülbendi çenesi altından dolamak. |
| TAHANNÜN: | Çok istekle sızlanma. * Şefkat etme. * Meyl ve muhabbet. |
| TAHANNÜS: | Tehir etmek, sonraya bırakmak. |
| TAHANNÜS: | İbadet etmek. * Andını bozmak. |
| TAHANNÜS: | Kırılmak. * Eğilmek. * Kırılıp bükülür olmak. |
| TAHANNÜT: | Ölü üzerine güzel kokular serperek kefenlemek. |
| TEHANNÜN: | Çok arzu ve istek göstermek. * Göreceği gelmek. Özlemek. |
| YUHANNA: | Hz. İsa'nın (A.S.) havarilerinden birisidir. İncillerden birisini yazmıştır. İbranicede Yahya mânasına gelir. Yuhannes, Ohannes, Con (Fr.: Jan) denir. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HANNAK : | Boğan, boğucu. |
| HANÇER-İ HALİDE : | Saplanmış hançer. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |