Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HARİB: | Yıkan, harab eden. Haydut. |
| HARİB: | Kaçan, firar eden. |
| HARÎB: | Yağma olunmuş, soyulmuş, talan edilmiş. |
| HARÎBE: | (C.: Harâib) Bir kimsenin geçineceği şey. |
| İçerisinde 'HARÎB' geçenler | |
| HARÎBE: | (C.: Harâib) Bir kimsenin geçineceği şey. |
| MAHARİB: | (Mihrâb. C.) Mihrâblar. |
| MUHARİB: | Harbeden. Cenkci. Cengâver. * Cesur. Atılgan. Kahraman. * İyi harbeden. Harb usullerini iyi bilen. |
| MUHARİBEYN: | İki savaşçı, iki cengâver, iki muhârib. |
| MÜTEHARİB(E): | (Harb. den) Savaşan, harbeden, muharebe eden. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HARÎBE : | (C.: Harâib) Bir kimsenin geçineceği şey. |
| HARÎ : | Müstehak, lâyık. |
| HÂR : | f. Diken. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |