Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HARÎK-ZEDE: | (C.: Harikzedegân) f. Yangından zarar görmüş kişi. Evi ve eşyaları yanmış kimse. |
| İçerisinde 'HARÎK-ZEDE' geçenler | |
| İçerisinde 'HARÎK-ZEDE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HARÎK-I KEBİR : | Büyük yangın. * Büyük Cihan Harbi. |
| HARİK : | Omuz küreklerinin arası. |
| HARÎ : | Müstehak, lâyık. |
| HÂR : | f. Diken. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |