Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HARÎM-İ İSMET: | Namus ocağı, mukaddes ocak. Kudsi âile yuvası. |
| İçerisinde 'HARÎM-İ İSMET' geçenler | |
| İçerisinde 'HARÎM-İ İSMET' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HARÎM-İ HÂSS : | Büyük bir kimsenin kendi dairesi. |
| HÂRİM : | Fakir. |
| HARÎ : | Müstehak, lâyık. |
| HÂR : | f. Diken. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |